| با اهدای لوح تقدیر و برپایی ضیافت شام/ اجرای نمایش کوچه عاشقی به پایان رسید |
| ساعت ۱٢:۱٠ ب.ظ روز ۱۳۸۸/٢/٥ |
|
جمعه شب گذشته نمایش "کوچه عاشقی" با آخرین اجرای خود و در میان استقبال گرم علاقه مندان و هنرمندان تئاتر به پایان رسید. مصطفی محمودی، مدیر روابط عمومی و تبلیغات گروه تئاتر پرگار با اعلام این خبر افزود: پس از ژایان اجرای آخر نمایش کوچه عاشقی، طی مراسم ویژه ای لوح تقدیر و نشان سپاس تلار سنگلج از سوی اتابک نادری مدیر این تالار به نصراله قادری نویسنده و کارگردان نمایش "کوچه عاشقی" اهدا شد و نصراله قادری نیز برای قدردانی از تلاش و زحمات عوامل اجرایی تالار سنگلج، لوح های تقدیری را به مدیریت و کارکنان این مجموعه تقدیم کرد. در ادامه این مراسم پس از اجرای موسیقی سنتی و عرفانی ، میهمانان در ضیافت شامی که از طرف نصراله قادری به مناسبت پایان اجرای کوچه عاشقی تدارک دیده شده بود شرکت کردند. محمودی اضافه کرد: در طول مدت اجرای نمایش کوچه عاشقی تعداد زیادی از هنرمندان- منتقدان و مسئولین فرهنگی منجمله: حمید سمندریان- مسعود دلخواه- اسماعیل خلج- محمد ابراهیمیان- فرزانه کابلی- هادی مرزبان- ناصر آقایی- خسرو احمدی- پرستو کرمی- انوش نصر- منیژه محامدی- محمد اسکندری- حمید ابراهیمی- سید جواد هاشمی- کاظم احمد زاده- عباس مطلق- داود فتحعلی بیگی- فریده دریامج- مجید جعفری- شهراد وثوقی- پریزاد سیف- پرویز بشردوست- نیما دهقان- حسین فرخی- امیر دژاکام- محمد حسین صفار هرندی- سید صادق موسوی- محمد رضا الوند- محمد حیدری- بابک فرجی- علیرضا احمد زاده- سید علی تدین صدوقی- مشهود محسنیان- کتایون حسین زاده- مهدی نصیری- مجید امرایی- علیرضا سعیدی و... به همراه عموم علاقه مندان تئاتراز این نمایش دیدار کردند. وی خاطر نشان ساخت: عواملی که در اجرای کوچه عاشقی با نصراله قادری همکاری کردند عبارت بودند از: طراح لباس: بهیه خوشنویسان، طراح صحنه: فرشاد منظوفی نیا، آهنگساز: مهرداد نصرتی، طراح گریم: افسانه قلی زاده، مدیر روابط عمومی و تبلیغات: مصطفی محمودی، دستیاران کارگردان: اردلان منشی و محمد علی زمانی، مدیر صحنه و اجرا: سپیده قادری، منشی صحنه: ایده زال زر. بازیگران: محبوبه بیات - رضا مختاری- عزیز نقدی- جمشید صفری - زری اماد - عبدالرضا فرید زاده -بهرام تشکر - زهره پرتوی - حسین - حامد منافی - علی فرجام فر -وحید جباری - حسام منظور و بیست از دانشجویان. همچنین نصراله قادری هم اکنون سرگرم بازنویسی نمایشنامه جدید خود است که اخبار آن به زودی اعلام می شود. |
|
| نگاهی به نمایش "کوچه عاشقی": کمدی تاریخی- اجتماعی |
| ساعت ۱۱:٠۱ ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱/٢۸ |
|
آی سان نوروزی: نمایش کمدی "کوچه عاشقی" نخستین نمایش نصراله قادری در ژانر کمدی است. البته باید اعتراف کرد که تمایل و علاقه قادری به طنزپردازی به ویژه در حوزه زبانی را می توان حتی در جدی ترین آثارش در قالب موقعیت ها و گفتارهای متعدد مورد جستجو قرار داد.
|
|
| محمد حسین شمس: از "داش آکل" گل و قداره تا "لوطی اصغر" کوچه عاشقی |
| ساعت ۱٠:٥٦ ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱/٢۸ |
|
محمد حسین شمس، بازیگر نقش لوطی اصغر در نمایش کوچه عاشقی، به عقیده تماشاچیان این نمایش، بازی روانی را ارائه داد. از همین رو گفت و گویی را با وی انجام داده ایم که چکیده ان را می خوانید: * معرفی و بیوگرافی و فعالیت های هنری: متولد 1357 گرگان و متاهل. آغاز فعالیت در زمینه بازیگری از سال 72 در انجمن سینمای جوانان زیر نظر ایرج راد و امین تارخ. بازی در نمایشهای: قهوه خانه ای در آخرزمان- مرگ در میزند- به من میگن مکنا- و صدای شکستن چیزی شبیه آدمی- برگشتن در کار نیست- امشب شب تو نیست- پستوخانه- پایین گذر سقاخونه- پروانه ها در باد- سی ام اسفند سال کبیسه- گل و قداره- شوک. فعالیتهای سینمایی و تلویزیونی:بازی در فیلمهای تلویزیونی مرد هزار لبخند- شیطونک و شروین- شش در چهار- آوایی در گلستان- خاک خدا- آرزوی بزرگ طالب- افتتاح- دشت سنگی- شطرنج زندگی- کندس پادشاه- برگردید گنج همینجاست- انتخابات- ابرهای تیره مجری برنامه زنده کوچه باغ- گویندگی مستند 25 قسمتی گلستان نامه- مستند نیش و نوش و تیزرهای تبلیغاتی و رادیو تلویزیونی.
* تفاوت عمده تئاتر تهران با شهرستان: در اختیار نگذاشتن بودجه کافی برای ساخت یک تئاتر؛ در تهران کارگردان بر مبنای دکور- بازیگر- موسیقی – لباس- گریم و .. که هرکدام نرخ جداگانه دارند به جمع بندی بودجه می رسد ولی در شهرستانهابعد از گذشتن از هفت خوان اداری و بازبینی و توانایی کارگردان و تهیه دکور و موسیقی و گریم و ... تازه در مرحله آخر نوبت به بودجه میرسد که بودجه اندک درخواستی کارگردان با بودجه مصوب اداره کل از زمین تا آسمان تفاوت دارد. و نکته مهم تر اینکه در تهران تضمین 30 اجرا و سی شب برای یک کار وجود دارد اما در شهرستانی مثل گرگان حداکثر می توانیم دلمان را به هشت شب شب اجرا خوش کنیم!؟ باز هم بگویم که تفاوت از زمین تا آسمان است؟ و میان ماه من تا ماه گردون ...؟ * آیا بازیگری را ادامه می دهی؟ پیشه اصلی من بازیگری است.و نهایت عشق که روی صحنه بازی می کنم.اما نویسنگس و کارگردانی هم عالم خودش رو داره. در این بسین کارگردانی نماهنگ و یا فیلم کوتاه را خیلی بیشتر دوست دارم و چند طرح رو هم با همکاری دوستان آماده ساخت داریم که انشاءالله به محض برگشتنم به گرگان حتما اقدام می کنیم. *حرف آخر تشکر از همسرم خانم بحری- آقای بابک فرجی- دکتر منتظری مدیر کل ارشاد گلستان- احمد قلیشلی مدیر روابط عمومی اداره کل ارشاد استان- رحمان هزار جریبی- امیر شمس- محمدرضا مولودی- مهدی صمدی- مازیار ملک- مسعود طاهری – هادی بهمنی و از همه مهمتر دعای خیر مادرم برای موفقیتم. |
|
| نقد تماشاگران بر کوچه عاشقی |
| ساعت ۱٠:٢٦ ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱/٢٧ |
|
آقای محمد حنیف - نویسنده و پژوهشگر - که تماشاگر یکی از اجراهای کوچه عاشقی بود، مطلبی را از نگاه خود و دوستانشان در نقد کوچه عاشقی نوشته و برایمان ارسال کردند که توجهتان را به آن جلب می کنیم:
|
|
| گفت و گو با رضا مختاری - بازیگر نقش حاج حلبی - |
| ساعت ۱٠:٤٦ ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱/٢۱ |
گپ♦ تئاتر ایرانیارتا سازش - پنجشنبه 22 اسفند 1387 [2009.03.12]منبع: روز آنلاین رضا مختاری از بازیگران پیشکسوت تئاتر ایران است که این روزها درنمایش "کوچه عاشقی" به کارگردانی نصرالله قادری و درتالار سنگلج به ایفای نقش می پردازد. با این هنرمند بزرگ تئاتر ایران به گفت و گو نشسته ایم. بازیگری! هرروزبدتر ازدیروز آقای مختاری،همکاری شما درنمایش "کوچه عاشقی"چگونه شکل گرفت؟ درمورد شخصیت حاج حلبی بیشتر بگویید. حاج حلبی در نگاه ابتدایی دارای عقاید بسیار کمیکی است اما با رشد و پیشرفت درام دست اوبرای مخاطب رو میشود. چند وجهی شدن این نمایش تا چه میزانی تاثیر متن و چه مقداری وام گرفته از نیروی شما در بازیگری بوده است؟ درنمایش شخصیت حاج حلبی، مهرداد جان واکبرخان تجدد زاویه نشین تلاش دارند تا بار کمیک نمایش را به دوش کشند.این هماهنگی و اجرا تا چه میزانی منحصر به قدرت بداهه گویی است؟ این اتفاق به دلیل زبان خاص نمایش نیست؟ حلبی در نمایش بیش از هرکسی با لوطی اکبرخان بادامکچی در ارتباط است و تفکرات خود را با او در میان می گذارد. لوطی اکبر نمونه بارز فردی است که تلفیقی از سیاست وتجارت دران شکوفا شده است. جایگاه حلبی در این میان به چه شکلی بوده که انتقال و ارتباط را قابل هضم کرده است؟ عنصر جادو و جادوگری درابتدای نمایش وجود دارد به عنوان یکی از مشخصه های حلبی وجود دارد اما درطول نمایش ناگهان به فراموشی سپرده می شود. چرا؟ آقای مختاری،وضعیت بازیگری در سال 87 را چگونه ارزیابی می کنید؟ به نظرتان اشکال از بازیگران است یا دولتمردان؟ مهم ترین فاکتور شما برای قبول ایفای نقش در یک نمایش چیست؟
|
|
| نقدی دیگر بر کوچه عاشقی |
| ساعت ۱٠:۳۸ ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱/٢۱ |
نمایش روز♦ نئاتر ایرانجمشید کمالی - پنجشنبه 20 فروردین 1388 [2009.04.09]منبع: روز آنلاین نمایش کوچه عاشقی سعی دارد با توسل به شیوه های اجرایی نمایش ایرانی داستان خود را روایت کند. نصرالله قتدری اجرای این نمایش را از اسفندماه گذشته در تالار سنگلج آغاز کرد و پس از پایان تعطیلات نوروز تنها نمایشی بود که کار خود را زود تر از سایر نمایش ها ادامه داد. گذشته و امروز روی مرز کمدی نویسنده و کارگردان: نصرالله قادری. طراح صحنه: فرشاد منظوفینیا. موسیقی: مهرداد نصرتی. بازیگران: محبوبه بیات، رضا مختاری، عزیز نقدی، جمشید صفری، زری اماد، عبدالرضا فریدزاده، بهرام تشکر، زهره پرتوی، حسین شمس، حامد منافی، علی فرجامفر، وحید جباری، حسام منظور. خلاصه داستان: "کوچه عاشقی" حکایت خیابان ایرانشهر است که در دل آن عمارت حاج ولیالله عدالت و تنها ورثهاش عادله خانم بنا شده است. هفت تنان به بهانه عاشق شدن بر عادله در پی تصاحب عمارت هستند. اما عادله دل در گرو عشق سیاوش سپرده و شرط گذاشته که هر کس توانست راز صندوقچه حاج ولیالله را بگشاید به وصلت او درمیآید. به توطئه هفت تنان، سیاوش به قتل میرسد و عادله تنها میشود. نصرالله قادری سال گذشته دو نمایش کریستال تاور و من قاضیالقضاتم که مرگ مرد مهر کردم به مهر را روی صحنه برد که هریک ژانر جداگانه ای داشت. نمایش کوچه عاشقی نخستین تجربه جدی قادر در حوزه تئاتر کمدی محسوب می شود. ژانری که تاکمون قادر سراغ آن نرفته بود و فضای عبوس عمومی کارهایش مانع از این دریافت می شد که وی روزی تصمیم به انجام این کار بگیرد. کارگردان در نمایش کوچه عاشقی سراغ نماد ها و نشانه های ادبی و دراماتیک تئاتر ایران رفته و انها در یک ساختار کمدی بیان می کند. این نشانه ها گهگاه کارکرد خود را از دست می دهند اما قادری که تاکنون آثارش با واکنش های متفاوت اهالی نمایش رو به رو شده توانسته استفاده مناسبی از آنها انجام دهد. قادری در بیان داستان مورد نظر خود در کوچه عاشقی تعدادی تیپ آشنا برای مخاطب که از آنها خاطره جممعی دارد را برگزیده و مبنای داستان خود را بر اساس آن بنا می نهد. این انتخاب به تماشاگر کمک می کند تا چندان درگیری فکری با فضای اولیه نمایش نداشته و بلافاصله با شروع کار در فضا قرار بگیرد و نمایش را دنبال کند. درواقع قادری نمایش خود را نه از روی صحنه که در ذهن تماشاگر آغاز می کند که این البته از خصلت های نمایش های آئینی ایرانی است. تماشاگری که به دیدن یک کار سیاه بازی می رود بخشی از تجربه خود را نیز وارد دنیای نمایش می کند و از همین روی کارگردان باید با علم به این مسئله عناصر و ساختارهای متفاوت را کنار یکدیگر قرار دهد. قادری اما فراموش می کند که ایده استفاده از حافظه جمعی تماشاگرممکن است که زود کارکد خود را از دست بدهد. با توجه به گسستی که ما سال ها در حوزه نمایش های ائینی میان مردم و تئاتر بوده این نسلی عناصر و کارکردهای این گونه نمایش ها را از خاطر برده اند و از همین رو در برخی لحظات نیاز به یاد آوری هایی هست که عدم پرداختن به انها می تواند موجبات فاصله پذیری تماشاگر و فضای نمایش را به دست اورد. این نکته ای است که به نظر می رسد قادری آن را فراموش کرده است و از همین رو داستان نمایش کمی دیر شروع شده و همین فضا را برای دقایق اولیه ملال آور می کند. حاج حلبی(پیرمرد متحجر مذهبی)، لوطی اصغر(بازاری ریاکار)، شعبان خان(بزن بهادر بیمخ)، مهرداد جان(هنرمند متجددنما)، اکبرخان تجدد(صوفی متظاهر)، اشک اول(وکیل مترقی نما)، موسیو(خارجی و بیگانه فرصت طلب)، سیاوش(جوان عاشق ایرانی) و... تیپهایی هستند که داستان کوچه عاشقی این امکان را به تماشاگر می دهند تا بتواند فضاهای مختلف اجتماعی نهفته در بطن کار را تجربه کند. قادری در بطن داستان خود سراغ اسطوره های سیاوش و فریدون می رود و اینجا دوباره حافظه تماشاگر خود را به یاری می گیرد. او می خوهد از مزرگ شهادت گونه سیاوش و عدالت خواهی فریدون استفاده کند تا آنها را با فضای امروزین داستانش گره بزند. او سریع از تماشاگر می خواهد که این شخصیت های اسطوره ای را به تاریخ امروز گره بزند تا بتواند هدف خود را در این میان مورد استفاده قرار دهد. از سوی دیگر فضای کمیک نیز نمایش را به سمتی می برد که ما شاهد یک سوگ مضحکه باشیم. یعنی کار به نوعی در دل خود بر عدم تناسب میان این شخصیت های اسطوره ای و جامعه امروز نیز تاکید می کند. همین مسئله البته کار را در نقاطی با ابهام و تناقض نیز رو به رو می کند. یعنی در برخی صحنه ها قادری به اندازه ای درگیر فضاهای کمدی می شود که همنشینی تاریخی قهرمانانش را فراموش می کند و از سوی دیگرمی دان پرداختن سطحی به این اسطوره ها در نمایش نیز می تواند کارکردی معکوسی داشته باشد. پیرنگ و الگوی رفتاری روایی داستان کوچه عاشقی اگرچه متعهد به نمایش های شادی آور ایرانی است اما در عمل بیان پیچ و خم ها و تعلیق هایی که در آن نهفته قرابت هایی را با نمایش های غربی پیدا می کند. نمایش کوچه عاشقی با توجه با نمایش هایی که تاکنون از قادری دیده ایم می تواند نقطه عطفی در کارنامه او باشد. |
|
| نقد روزنامه رسالت بر نمایش کوچه عاشقی |
| ساعت ٢:٠٦ ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱/٢٠ |
|
نویسنده: کمال امین
|
|
| مشخصات نویسنده |
| آرشیو وبلاگ |
| مطالب اخیر |
| موضوعات وبلاگ |






